Bevrijding van Eindhoven, feest en bombardement (2)
| Beschrijving | Ooggetuigen vertellen over hun ervaringen tijdens de bevrijding van Eindhoven, het feest erna, en de verschrikkelijke gevolgen van het bombardement op 19 september. deel 2 |
|---|---|
| Geplaatst op | 10-03-2009 |
Reacties
Naam: Florence de Vos
Wat kan ik me dit nog goed herinneren! Toen die lichtkogels in de lucht hingen stonden mijn ouders en ik in de tuin voor ons huis in de Wattstraat. Een hele hoop mensen liepen richting de Boschdijk om daar op de velden aan de Kattenstraat af te wachten wat er zou gaan gebeuren. Diverse mensen probeerden ons mee te tronen maar vader zei : ik ben nu eindelijk thuis en ga niet meer weg! Wij hadden namelijk ondergedoken gezeten en de dag tevoren pas weer in eigen huis aangekomen. Er was in de oorlog ooit verteld dat je bij een bombardement het veiligst bij/onder een trap kon zitten. Toen het bombardement begon hebben we zodoende in de wc, die onder de trap was, geschuild en even later in de kelder die daaronder zat. Mijn 23 jarige broer zat toen, zonder dat wij het wisten, in België en mijn 16 jarige broer bij een boer in Groningen. Hij is daar tot de bevrijding in Mei 1945 moeten blijven.
Naam: Willy van Gemert
Ik bevond mij in het Binnenziekenhuis tijdens dit bombardement in een soort serre aan de Vestdijk, we dachten dat de markeerlichtkogels bevrijdingsvuurwerk was, Tijdens het bombardement ben ik op de rug van Dr.Otto van Beek naar de kelder gedragen.Op 20 September ben ik met een taxi naar huis gebracht, door het groot aantal gewonden moest er plaats gemaakt worden in het ziekenhuis. Op de Demer was de brandweer nog aan het na blussen.